Hoe n8n onze job overnam?

Tijdens deze periode vorig jaar liep ik stage bij ATELIER dada. Mijn eerste opdracht was meteen duidelijk: 365 dagen content voor Touché. Gelukkig stond ik er niet alleen voor, maar mocht ik samen met mijn co-stagiair Leona beginnen met liefde afvuren en Instagram volschrijven.

Fast forward, ondertussen werd mijn stage mijn job. En die job werd dan weer overgenomen door AI.
__ Hallo? Hoe zijn we hier beland?

Kunnen we een ‘contentkakmachine’ voor vzw Touché bouwen?

Een paar jaar geleden droomde Geert hardop van de ‘contentkakmachine’. Een machine die helemaal zelfstandig content zou produceren. Toen klonk dat nog als pure sciencefiction. Vandaag heet dat gewoon… AI.

En zo is het allemaal begonnen. Tijdens onze wekelijkse planningsmeeting (lees: yapsessie) waren we aan het fantaseren over AI en automation. Overal om ons heen hoorden we over AI die automatisch mails verstuurt, Googlekalenders die zichzelf invullen, workflows die automatisch lopen… 

Wij waren helemaal geprikkeld om daar ook iets mee te doen. Waarom? Deels voor de sport en deels omdat we speeltijd belangrijk vinden. We zijn een beetje zoals kinderen in een snoepwinkel, het is moeilijk om ergens af te blijven.
__ Zeker van die nieuwe snoepjes… Euh snufjes.

Maar ook uit economische realiteit. Vzw Touché heeft beperkte middelen. En die steken ze uiteraard liever in hun werking dan in communicatie. Dus gingen we van start.

Heeft iemand een vat vol content voor ons?

Je hebt natuurlijk iets nodig om mee te beginnen, content om in de machine te steken. Gelukkig hadden Veerle en Marjan al twee boeken geschreven, Positief Agressief en Soldiers of Love. Die boeken zijn goud waard omdat de content daarin al afgelijnd is en dus bijna onmogelijk om verkeerd te interpreteren door AI.
__ Allemaal in koor: dank u Veerle en Marjan.

      

Maar inhoud zonder structuur is chaos, je hebt een framework nodig. Gelukkig lag ook dat al klaar: 7 uitgewerkte formats, één voor elke dag van de week. En een framework zonder stijl? Dat gaat al helemaal niet.
__ Da’s een beetje als spaghetti zonder kaas. Of ben ik de enige?

De bestaande stijl moest flink vereenvoudigd worden, zodat AI probleemloos posts kon maken zonder zelf designer te gaan spelen.

Toen kwam Auke 10 dagen stage lopen

10 dagen? Da’s kort hè.
Wat kan je in 10 dagen eigenlijk allemaal leren of doen?
Als je in LUCA zit: veel, want ze mocht een volledig nieuwe stijl ontwikkelen voor vzw Touché. 

Eén dag in de week ging ze in ons ATELIER aan de slag. En als een echte artiest liet ze haar creativiteit de vrije loop. De opdracht was duidelijk: een modulaire stijl maken die past bij Touché.

Vanuit de bestaande formats vertrok ze voor haar nieuwe tekeningen: mannetjes, bokshandschoenen, hartjes… stuk voor stuk visuele herkenningspunten voor elke post. Daarna creëerde ze per format meerdere varianten, zodat de posts nooit precies hetzelfde zouden voelen. 

Over naar een digitaal alleskunner

Denis dook in zowat alle bruikbare tools om de meest geschikte voor ons experiment te vinden. Uiteindelijk kwamen we uit bij n8n en Bannerbear. 

In n8n bouwden we de agent,  bestaand uit verschillende ‘blokjes’ of stappen die zo de volledige flow voorstellen: van posts maken, tot verifiëren, in de kalender zetten, feedback ontvangen… Bannerbear is het blokje dat we gebruiken voor het visuele deel. De stijl van Auke zit hierin, maar zelf behouden we controle over de lagen, tekst, kleur, …

      

Zo, de workflows lagen vast, nu enkel nog een goede 'fond' leggen. Een soort geheugenbank voor de agent, een referentie van alles wat tot nu toe bestond.

Spoiler: AI says no

__ Tja, zo’n avontuur gaat meestal met vallen en opstaan.

We dachten: “Die geheugenbank? Da’s een stapje toevoegen aan de agent en klaar is Kees. Maar dat bleek te veel info en taken in één keer te zijn.  Dus moest Denis het handiger aanpakken: taken opsplitsen, handmatig bestanden uploaden, sleutelen aan de code.

Eens dat gelukt was, konden we de agent aanzetten en posts laten maken voor de rest van de week… spannend! Zou het nu wel lukken? 

Wel… de agent maakte posts. Maar de inhoud? In een poging tot een soort therapeutische oefening voor anger management raadde onze agent aan: “Ga met je ogen dicht in het midden van de weg staan en luister naar de auto’s.”
__ Euhhh… help.

Is er een copywriter in de zaal?

Er was duidelijk meer richting nodig. En daarbij kon ik helpen: ik mocht alignments schrijven.
__ Klinkt fancy hè?

Eigenlijk zijn het gewoon heel duidelijke richtlijnen per format: wat is de essentie, wat kan wel, wat absoluut niet. Zo kreeg de agent wat meer houvast.  Ook om de content te posten, zit ik nog als human in de loop.

Dus… mijn job heb ik nog. AI heeft hem niet overgenomen, maar gewoon een beetje veranderd. In plaats van creëren, ben ik nu meer aan het cureren. 

Maar ondertussen denken we wel steeds verder. Hoe maken we formats leuker? Kunnen we de visuals ook animeren? Werkt dat dan nog in de automatisatie? En blijven we bij N8N of trekken we richting Claude?  Een ding is zeker: onze ‘speeltijd’ is nog lang niet afgelopen.