De eerste sneeuw …

Het is 20 november 2025 en we wandelen door de eerste sneeuw van het jaar naar het station. Bestemming: Antwerpen. Gisteren nog stonden we daar 1,5 uur op de ring aan te schuiven onderweg naar Lier. Vandaag zijn we blij dat we de trein kozen: ‘500 km file op de Belgische wegen door eerste sneeuw’ kopt de vrt nws site. We grinniken even en stappen op. Onderweg gaat de discussie over waarde.

Wat is de waarde nog van content in een wereld die ervan overloopt, net als de Belgische wegen met auto’s en vrachtverkeer? 

Dat is - toeval of niet (natuurlijk niet) - ook het onderwerp van het event waarnaar we onderweg zijn. ’t Is te zeggen: dat gaat over ‘Visual disruption’. Hoe kan je opvallen in die beeldenstorm? Want dat is nog altijd ons vak, als marketeer of communicatieprofessional, maar ook bijvoorbeeld als kunstenaar. Daarom waren er ook best wel wat kunstenaars aanwezig.

(Al vlogen die elkaar bijna in de haren als het ging over of dat vak voor een commercieel doeleinde mocht worden ingezet. 🤣)

Het hoeft niet gezegd dat vanaf de eerste slide het woord AI al viel. Voor iedereen in deze wereld belooft dat een grote disruptor te worden, als het dat al niet is. Het zorgt ervoor dat we niet alleen de waarde van content in vraag stellen in een wereld die ervan overloopt. Maar ook de waarde van onszelf, in een wereld waarin iedereen, zelf én in geen tijd content kan maken!

“In 10 years time, your agency will be an algorithm”

Dat was de mythische quote (ja, we herinneren ons die als van gisteren) van DDB op Eurobest in Antwerpen in 2015. Inderdaad, DDB … waarvan ze onlangs nog aangekondigd hebben dat het ophoudt met te bestaan. 

Auwtch 😢

Het weerhoudt ons er hiervan om Grote Voorspellingen te doen. (Misschien kondigen we dan ook onze eigen dood aan … ATELIER dood ipv dada.) Maar de vraag blijft real: hoeveel is content nog waard in een wereld die ervan overloopt. Of anders geformuleerd (omdenken blijft onze dada, nietwaar): hoe maken we content meer waard in een wereld die ervan overloopt? 

Een kleine recap van wat we daarover de voorbije weken hebben geleerd:

#1 Onderschat niet de kracht van het zelfgemaakte, van het zien maken

Op Dutch Design Week zagen we dat veel jonge designers teruggrijpen naar het echte, het fysieke en de kunst van het maken. We waren bovendien nog niet helemaal thuis of ook Rosalía dropte een plaat (die hier sindsdien op repeat staat bij Geert) waarin ze teruggrijpt naar 100% human made?

We zitten nu misschien nog in een tijd waarin we onder de indruk zijn van wat allemaal mogelijk is met AI. Maar van zodra we daaraan gewoon zijn, zal het echt gemaakte alleen maar meer waarde hebben.

#2 Besef het belang van tijd nemen, van het grondig onderzoeken

Op KIKK kregen Leonie & Denis (de generatie die bij uitstek degene is die de kracht - maar dus ook de valkuilen - van de eerste AI-tools het snelst in de vingers zal hebben) het expliciete advies om te vertragen, terug tijd te leren nemen en grondig op onderzoek uit te gaan. Zoals Evan Roth doet met de wolken of Ioana Vreme Moser met lipstick. 

Ook op Visual Disruption Day greep Nona Demey Gallagher onze aandacht door op de vraag ‘Hoe creëer je disruptie?’ naar onderzoek te verwijzen. Haar theaterstukken zijn een soort onderzoek. Niet het eindresultaat is belangrijk, maar de weg ernaartoe. 

Wat betekent dat toegepast op content maken? Simpel: wie dieper graaft, maakt interessantere content. Met of zonder AI.

#3 Durf te delen om de waarde te verhogen

Eventjes de tijd nemen, achterom kijken en zien waar die enorme evolutie van genAI ons al gebracht heeft, was ook wat Geert & ik deden toen we onze slides voorbereidden om over het onderwerp een speech te gaan geven. 

Resultaat? Het gaf ons moed, en het hielp ons om terug richting te vinden in de chaos.

De contentkakmachine

Een paar weken later stelden we onze ‘contentkakmachine’ voor aan een groepje kritische slimmeriken. Verschillende van hen waarmee we die zotte experimenten uit de slides 10 jaar geleden ook al gedaan hadden. 

Het evenement op zich - durven delen met buitenstaanders waar je mee bezig bent, ook al ben je nog niet helemaal zeker van jezelf - bleek een superwaardevol format. 

(Eventjes tussen haakjes: we dopen het vanaf nu de ‘no ego club’ en hopen het om de zoveel tijd te herhalen. Dus aan zij die erbij waren - jullie weten wie jullie zijn - nog eens een dikke dankjewel voor jullie enthousiasme en bijdragen. En aan zij die graag ook eens uitgenodigd worden: laat het ons zeker weten!) 

Maar terug naar het onderwerp: die contentkakmachine. Het is dus een systeem waarmee we erin geslaagd zijn een grote hoeveelheid input (zeg maar, een boek bijvoorbeeld) erin te steken, stijl & formats te definiëren en automatisch content (klaar voor publicatie op bijvoorbeeld Instagram) te laten uitrollen. 

Wil dat dan zeggen dat het werk van onze stagiairs die vorig jaar tijdens een stageperiode hetzelfde werk manueel deden overbodig werd? Helemaal niet. Integendeel, het geeft hen en toekomstige stagiairs juist vleugels want zij mogen nu stijl en formats definiëren. Meer stijl en meer formats. En dus: betere. Want als je hierboven goed gelezen hebt: meer in ons vak betekent soms ook wel echt beter: hoe meer je op iets itereert, hoe beter je erin wordt. 

Kwalitijd

Misschien is dat wel de voorlopige conclusie van deze discussie. Want misschien kunnen wij meer dan gewoon content ‘kakken’. Toch?

------

(Psst ... Deze blogpost werd anderhalf jaar eerder naar onze nieuwsbrieflezers gestuurd vooraleer we hem hier postten. Ook als eerste onze content lezen? Schrijf je hieronder of via de pop-up in!)